Θάλασσα, θάλασσα που μου 'χεις πάρει την ζωή μου! Είχα μια γκόμενα Ζωή και πήγε και μπαρκάρισε μαρκόνισα και από τότε δεν την ξαναείδα. Κάποιος κάπου κάποτε μου είπε ότι την είχε δει που έχει κάνει αλλαγή φίλου και είχε πάει να ζήσει στην Αμερική εργαζόμενη σαν μοντέλο. Είδα και εγώ μια αλλαγή φύλου και ήταν το τελευταίο που είδα πριν τα παίξω και λιποθυμήσω! Μόνο που τα 'παιξα και τώρα και λέω να την κάνω με ελαφρά πηδηματάκια. Πηδηματάκια όχι σαν τις τσόντες, αλλά από τα άλλα που πηδάς από το ένα πόδι στο άλλο σαν να κατουριέσαικαι δεν μπορείς να κάνεις την ανάγκη σου. Την μπροστινή ή και νούμερο 1 όπως λένε εδώ γιατί την άλλη την νούμερο 2 ασφαλώς και ουχί την ανύπαρκτη 3, μπορείς να την κάνεις τάκο και να την πληρώσεις σε ένα τρέντυ εστιατόριο πάνω από τάλιρο. Από τα τάλιρα τα παλιά. Ελληνικά τάλληρα. Την πρώτη φορά που τα είδα κάποιος τους είχε βάλει φωτιά στον Παρθενώνα και είχε γεμίσει την πίστα στάχτες. Μιλάμε για τον Παρθενώνα τον έναν και μοναδικό. Παρθενών μπουζούκι μπαρ στην Αμβέρσα. Δεν μιλάμε για τον άλλονε που απ' την ημέρα που τον φτιάξανε όλο στην επισκευή τον έχουν και αυτό από μόνο του είναι θαύμα. Απ' τα εγκαίνια στην συντήρηση. Θαύμα! Θαύμα παιδάκι μου!